Ben yada sen değil bizimkisi

Ortak söylemimiz, sadece ikimizdik

Hep böyle bilirdik, biz derdik

Bir zamanlar biz vardık

Senin olan benim benim olan senindi

Mutluluklarımız, acılarımız

Sevinçlerimiz, hüzünlerimizi

Paylaşırdık geçmişte kalan aşklarımızı

Ve konuşurduk Shakspeare'in kadınlarını

Homeros'unun aşkını

Okurduk birlikte genç aşıkların aşkların

Aşklarını çok uzaklarda nasıl aradıklarını

Sevdiklerini burada bulamayanın kaf dağlarının ardında aradıklarını

Geçmiş zamanda nasıl davranırlardı insanlar

Biz anlamaya çalışırdık

Meme Alanın Zine ye olan sevdasını,

Rüyaların insanların kendi gerçekliklerinin olduğunu

Meme Alan'dan anlamaya çalışacaktık.

Kutsularımız, eski zaman aşklarını, zaman geçtikçe anlam kazanırlardı.

Paylaşırdık gecenin derinliğinde, uyuyan bir dev aşk olduğunu

Saltanatları, imparatorlukların nasıl yıkıldıklarını

Anlamaya çalışırdık,

günahkar olmanın, bugünün aşıklarına ait olduğunu

basitleşen duygular yaşadığımız zamana ait olduğunu

arkadaşlık, dostluğun ne olduğunu paylaştıkça anlardık

şimdi büyük şehirlerde bunların önemli olmadığını

yaşadıkça anlardık.

Anlardık şehirlerde yalnızca tutunmanın ne olduğunu, şimdi daha mutlu olabilirdik.

Ortak şarkılarımız çalabilirdi. Ancak bunun zor olduğunu ikimizde bilirdik.

Bilirdik bir gün yavanlaşıp yalnız kalacağımız

Eski zaman aşklarını, Nietzche'nin selomesine kavuşamayacağını bilirdik.

Ama yinede paylaşırdık belki bir gün ortak bir duygu oluşturabilirdik.

Anlamaya çalışırdık Goethe'nin Genç Werther'in Acılarını Neden yazdığını, sadece kendisinin sevgisiydi Werther'in uzaklaşan yalnız kalan bir aşktı. Karşılıksız bir aşk kendi iç dünyasında zühür eden, anlamaya çalışırdık.

Dostoyevski'nin budalasını, yada budala olmanın böyle nasıl olduğunu aynı sonuca varırdık insan aşık olmuşsa.



FERHAT KAÇAR