Merhabalar,

Ben Ankara da yaşıyorum. Yaklaşık 5 yıldır evliyim ve 1 kızım var daha 2,5 yaşında mutlu bir evliliğim var. Eşimi görücü usulü denen olay ile tanıdım. Evlenmeden önce kendimi sürekli olarak boşlukta hissediyordum. Çok fazla arkadaşım yoktu. O nedenle bu boşluğun hep arkadaş eksikliğinden olduğunu düşünürdüm. Hep içimde bi arayış var gibiydi. Bu yalnızlıktan kurtulmak için sevgililer edindim. Ama hep bir yere kadardı. Daha sonra onlarda sıkıyorlardı. Hayat gene monotonlaşıyordu. Sorunumu düşündüğümde buna kesinlikle parasızlık denemezdi param hep vardı. İlişkim vardı. Arkadaşlarım azda olsa vardı. Ailem vardı. peki eksiklik neredeydi? hep bunu düşündüm. Sonra kendimce şöyle bir cevap buldum. Ben dedim hayatımı düzene sokmalıyım dedim. Sonra askerlik için yaptırmış olduğum tecili bozdurdum. Sonrasında askere gittim. Çok kötü bi askerlik geçirdim ve döndüm. Döndüğümde içimdeki bütün yaşam enerjisini kaybetmiştim. Kaybettiğim yaşam enerjim kadar beyin sağlığımda oldu. Döndüğümde eskisi kadar konuşulanı yada okuduğumu anlayamıyordum. Resmen aptallaşmıştım. Bunu daha sonra araştırdım neden böyle oldum diye. Sonra anlayabildiğim kadarı ile sorun şöyleydi. Bana söylenene göre herkezde askerden sonra bu tarz bir pisikoloji oluşurmuş ve bunun ortadan kalkması yaklaşık 1 ila 2 yıl sürermiş ondan sonra insan tekrar normale dönermiş neyse ben askerden döndüğümde görücü usulü ile ev halkı beni biraz zorlada olsa evlendirdiler. Bana kalsa 30 lu yaşlara kadar evlenmezdim. Neyse evlendim evlenince bu yalnızlık ve bozuk pisikoloji aile kurmanın verdiği mutluluk ile düzelir sanmıştım. Fakat öyle olmadı. Evlendiğim insan ile değişik aile odaklı kavgalar yaşadım. Devamında eve gelen Faturalar beni içinden çıkılmaz durumlara götürdü. Parasızlık benim için hat safhalara ulaşmıştı. Artık hem bozuk pisikolojim vardı hemde borçlarım vardı. Artık zaman zaman inanılmaz derecede yoğun kendi içimde boşluklara düşüyordum. Bu boşluklarda defalarca intihar etmeyi düşündüm. Hayata rağmen hiç mutlu değildim. Sonra derdimin parasızlık olduğunu düşünmeye başladım. Özelliklede evlendikten 2 yıl sonra kızım dünyaya gelene kadar. Kızım gariptir içinde bulunduğum yalnızlıktan birazda olsa beni kurtardı. Hatta hayatta sevdiğim tek insan oldu diyebilirim. Dahası hayatta güvenebildiğim tek kişide 2,5 yaşındaki kızım oldu. bundan sonra işte parasızlığım benim sorunummuş gibi geldi. Özel bir şirkette çalışıyordum. Lise mezunu olmamdan ötürü bi iş bulamıyordum. yani burdaki imkanların üzerinde maaş alabileceğim ve imkanlar bulabileceğim bi iş yoktu. Yada karşılaşamamıştım... Her neyse bende alternatif çözümler düşünmeye başladım. Bir kağıt kalem aldım elime ve yapabileceğim herşeyi ve bildiğim tüm bilgi birikimini o kağıda yazdım. şu şekildeydi : çok iyi autocad kullanıyorum çok iyi 3Ds MAX kullanıyorum çok iyi photoshop kullanıyorum çok iyi ofis word exel kullanıyorum. internet siteleri hazırlayabiliyorum.işte boş bir kağıdı doldurdum. Sonra bu kendimle ilgili yazdığım kağıdı değerlendirmeye aldım. Ben farkında olmama rağmen baya bi iş bilgisine ve program bilgisine sahiptim elimden baya bi iş gelebilirdi. Bunu o kağıdı yazana kadar farketmemiştim. Sonra araştırdım önce iş ilanlarına başvuru yaptım çeşitli eleman sitelerinden ama pek bi cevap alamadım başvuru yapıyordum ama dönen olmuyordu. bende kendim ikinci iş olarak proje işleri yapmaya kadar verdim. 3DsMAX PhotoSHOP ve AutoCAD bilgilerimi kullanarak proje işleri yapmaya başladımbu beni parasızlıktan kurtardı. Yalnız gariptir. Durum şöyle bi hal aldı. 28 yaşındayım eskisi kadar parasızlık yaşamıyorum. Artık %50 ila 60 oranında parasızlıktan faturalarımı ödeyememekten vs vs sıkıntılardan kurtulmuştum. Bir evliliğim var. Kızım var. Artık 2 adet işim var. Peki ne eksik nerde eksiklik var. Bunu bulamıyorum 10 yıldır hayattan yana bezginim. Benim bu bezginlikten kurtulmak için neye ihtiyacım var. Eksiklik nerde neden kenimi ifade edemez oldum. Neden 2 kelime konuştuğumda biri karşımdaki tarafından yanlış anlaşılıyor. Neden yabancı insanda evimdeki eşimde 2 kelimemden birinde beni yanlış anlıyor. Neden artık kendimi 10 yıl önceki kadar iyi ifade edemiyorum. Neden Neden Neden şeklinde onlarca sorun kafamda ve çoğalıyor Neden....

Ama en önemlisi neden hayattan zevk alamıyorum. Neden mutlu değilim. Herkez hayatta bir insanın isteyebileceği herşeye sahip olduğumu söylüyor peki neden ben böyle olduğunu düşünemiyorum?

Bana yardımcı olabilecek arkadaşlar varsa lütfen birşeyler yazarak bana yardım etsin...