o kadar ümitsiz çaresizim ki,şuan yazı yazmak bile bana ölüm gibi geliyor,hayatımda çevremdeki insanların dengesiz tavırlarından kendimde dengesizleştim.saatim satime uymuyor. evliyim 2.evliliğimi patım,çok güvenerek ve ailemi tüm çevremi yıkarak ancak evliliğimin kısa bir süre sonrası aşağlanmaya,küçümsenmeye ve hakaretlere maruz kaldım,aşırı bir huzursuzluk önemlisiz davranışlar,,daha birçok şey karşı tarafın 1 çocuğu var benim yok.eşim kenini bana öyle güzel tanıtmış öyle güzel yalanlar atmış ki hayatımda ondan başkası olamaz diye düşünüyordum,ama şimdi bir ömür böyle bir insanla nasıl geçer,evliliklerimde bu kadar mı başarısızım ben diye kendimi suçlamaya başladım.kafam o kadar karışık ki ailem başta istememiş ti ama ben mutlu olayım diye ,hiç ses çıkarmadılar ve ailenin içine aldılar ama buna rağmen karşımızda (eşim) kişi sevgisiz ,insanlara değer vermeyen menfaat düşkünü bir adam çıktı,her olayı yaşadık her konuda nasıl biri olduğunu çok iyi biliyorum ve tanıyorum artık ve kendime kızıyorum nasıl böyle bir hata yaparım nasıl güzel giden bir hayatımı yıkarım ve kör olurum diye,nefes almak bile zor geliyor,işe gelmek birileriyle konuşmak bile bana zor geliyor ,ailemide görmek istemiyorum artık ,anlayacağınız hayatımda hiçbirşey yolunda gitmiyor...daha anlatılacak okadar çok şey var ki aslında ama yazmaya anlatmaya bile gücüm kalmamış,çok yoruldum,yorgum..